Op 20 december heeft iemand het 60 miljoenste “ding” in Wikidata ingevoerd. Wat het was zie je hierboven. De identifier Q60000000 maakt onomstotelijk duidelijk dat dit het 60 miljoenste item was. Het hoogste nummer dat ik op dit moment (vrijdag 11 januari, 15.45 uur) tegenkwam, was intussen al Q60556989 (Tehallan, een county in Ierland). Dat waren dus al 556.989 nieuwe items in drie weken (en dat ook nog in de kerstvakantie – of misschien wel “juist”). Van elk van die items in Wikidata kunnen ook allerlei eigenschappen en relaties geregistreerd worden (in het voorbeeld hierboven niet getoond).
Deze twee voorbeelden illustreren dat de talloze vrijwilligers die gegevens toevoegen, er zowel wetenschappelijke als meer algemene informatie instoppen. Met gegevens over die meer dan 60 miljoen entiteiten is dit een onuitputtelijk Linked Open Data bron, waaruit andere systemen – de Wikipedia voorop – feitelijke informatie kunnen halen.
Zo maakt bijvoorbeeld het onderzoeksportaal van de KB gebruik van Wikidata om in de krantenartikelen in Delpher zogenaamde named entities te identificeren en om daarover extra gegevens te kunnen presenteren. Theo van Veen maakt zich er dan ook sterk voor dat Wikidata dienst gaat doen als een soort universele gemeenschappelijke thesaurus en de Wikidata-identifier (dat Q-nummer) als DE identifier voor entiteiten. Hij schreef daarover al eerder in IP. Op KNVI’s Smart Humanity Event had hij er in december een lezing over en in de KB onderzoekskroniek in het decembernummer van IP kwam het ook al ter sprake.
Maar hoe haal je nou gegevens uit die gigantische vergaarbak met data. Om in Linked Open Data bronnen zoals Wikidata te zoeken, is een speciale querytaal ontwikkeld: SPARQL. Die naam is een zogenaamd recursief acroniem voor “SPARQL Protocol and RDF Query Language”. SPARQL is best een ingewikkelde querytaal, maar er zijn gelukkig wel wat tooltjes die kunnen helpen om dergelijke queries te formuleren. En ook voor informatieprofessionals is het zeker nuttig er iets van te weten. Zeker als je wilt bijdragen of ontlenen aan Wikidata. Maar hoe kun je iets van SPARQL leren?
Daar komt dan eindelijk de aap uit onze mouw: op 21 maart hebben we daar namelijk een workshop voor. Maarten Dammers die vorig jaar al een leuke lezing over dit onderwerp gaf, verzorgt dit jaar een workshop waarin je zelf met Wikidata en SPARQL aan de gang kunt. Waar wacht je dus nog op?
om het zoekers makkelijker te maken iets te vinden. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille of zo je wilt de twee gezichten van Janus (die soms aan dezelfde kant van één medaille kunnen zitten …..).
Op het plaatje hierboven zie je zes tripels. Maar slechts eentje daarvan komt op de VOGIN-IP-lezing aan de orde. Je mag zelf raden welke.
Op dit moment zitten er meer dan 50 miljoen items in en nog wel wat meer tripels waarmee eigenschappen aan die items gekoppeld worden (zoals dat Karmeliet een Tripel is). Niet alleen ten behoeve van Wikipedia-lemma’s, maar ook voor ieder ander systeem kan daar via internet kennis aan ontleend worden. Hopelijk zal Maarten ook nog op de SPARQL-queries ingaan, waarmee je gericht gegevens kunt opvragen uit open systemen, zoals Wikidata, die data als tripels beschikbaar stellen. [Zie ook dit nieuwe artikel hierover: 
Hoewel we allemaal natuurlijk van harte hopen dat Open Access doorzet, zal voorlopig nog genoeg materiaal achter betaalmuren verdwijnen. En wat in het verleden al achter die muren geraakt is, komt daar vrijwel zeker niet zo snel meer achter vandaan. Vandaar dat allerlei methoden, tools en handigheidjes worden ontwikkeld om van artikelen die je nodig hebt, toch aan een gratis versie te komen. In eerste instantie liefst nog wel langs legale wegen. En intussen zijn er al zo veel van die wegen en methoden, dat UKB, het samenwerkingsverband van de Nederlandse Universiteits-bibliotheken en de KB, daar vorige week een nieuw overzicht van gepubliceerd heeft. Het is een lange PDF onder de naam 
De 
vogin-ip-lezing 